Terug naar Nepal

Sinds vorige week ben ik weer terug in Nepal. Laatste bezoek was november vorig jaar,  nu is het 5 maanden na de heftige aardbeving en 2 dagen na de goedkeuring van de grondwet door het parlement. Eindelijk na 10 jaren van soebatten, stakingen, demonstraties en gekonkel door de 3 grote partijen. Het grote issue was de vorming van één federale staat met 7 deelstaten. Maar nog is de inkt is niet droog of in het zuiden, de Terai, voelen de Madhesi en Tharu zich niet gezien en erkend. Zij organiseren stakingen en demonstraties waarbij vele tientallen doden zijn gevallen en… blokkeren de grensovergangen met India,  daarbij gesteund door de Indiase overheid. Er komt al sinds enkele dagen niets meer binnen en door gebrek aan olie zal het verkeer en het leven vrij snel tot stilstand komen. Als ik nog maar thuis kan want inmiddels zit ik in het binnenland, in Dhading.

Natuurlijk was ik ook benieuwd naar de toestand in Kathmandu na de aardbeving. De binnenkomst was als vanouds: totale chaos, druk getoeter, stoffige opzichtige armoede, vriendelijke ontvangst van taxichauffeurs Rup en hotelier Budhi. Op het eerste gezicht zie je niet zoveel van de ramp en lijkt het normale leven zich herpakt te hebben. Bij nader kijken blijkt er met name in het historische centrum veel verwoest te zijn: de tempels, paleizen en de prachtige Newari vakwerk huizen. Schattingen gaan uit van 5 a 10 procent. Ook emotioneel zijn veel mensen aangeslagen zoals ik in contacten een paar keren pijnlijk heb ervaren. De naschokken, sommigen van rond 4,5 op de Richter schaal, zorgen voor veel angst en onzekerheid. Hier en daar wordt gewerkt aan de wederopbouw maar de mensen wachten op het initiatief van de overheid. Die heeft inmiddels iets anders om handen dus dat kan lang wachten worden. Er zijn wel wat toeristen maar het valt niet mee voor werkers in de toeristen industrie het hoofd boven water te houden.

Na een paar dagen smog, lawaai en broeierige hitte kon ik dan eindelijk naar de countryside van Nalang. Ook hier op het eerste gezicht niet zo’n grote verwoestingen. Toch zijn hier meer dan 90% van de huizen onbewoonbaar verklaard door de scheuren en verzakkingen. Zij worden allemaal afgebroken en opgebouwd tenminste als de overheid met het beloofde geld van zo’n 1800 euro over de brug komt. En dus ook hier wachten de mensen af en leven in snel in elkaar getimmerde vreemdsoortige tijdelijke skelters. Dat lijkt hen redelijk af te gaan, maar wat als het straks kouder wordt. De moesson was gelukkig niet zo heftig dit jaar, zodanig zelfs dat de natte rijst boeren bang zijn voor een tekort aan water.

Ik ben hier  om te zien hoe het staat met ‘onze’ school: de Nalang Model Academy. Daarover in het volgende bericht.

PS de dhaal bhaat smaakt nog best ook al snak ik toch ook wel naar een friet met een Bels biertje…

Geplaatst in Blog, Nieuws, Noodhulp sidebar.

Eén reactie

  1. Dag Walter,bedank voor je bericht.
    Eindelijk een grondwet,waarom steund India deze grens blokkade?
    Heel veel groeten vanuit een zonnig Maastricht

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.