Een week in Nalang

De afgelopen week was ik te gast bij de uiterst vriendelijke ouders van Bishnu, de coördinator van de Nalang Model Academy. Zij hebben met behulp van de hele familie een klein stenen huisje met 3 kamertjes gebouwd als slaap ruimte en als vervanging van de kapotte cottage die als homestay verblijf diende. Wat voor bijna heel Nalang geldt, geldt ook hier. Het huis lijkt weinig beschadigd maar bij nader zien overal scheuren, breuken en scheefstand: afbreken en opnieuw opbouwen.

De school lijkt een bouwput. Toen de aardbeving plaats vond waren de 3 nieuwe lokalen die via ons gesponsord zijn bijna klaar. Achteraf bleek dat de hoeken niet stevig genoeg verankerd waren. Dat is inmiddels verholpen en de lokalen zijn nu nog onafgewerkt in gebruik. Inspectie van Onderwijs keurde 4 lokalen af, met name vanwege de vloeren. Samen met de daaronder gelegen lokalen waren er dus 8 van de 14 lokalen onbruikbaar. Met de tijdelijke lokalen van plastic en golfplaten, onafgewerkte en gestutte lokalen, de hopen stenen, grind, zand en hout een waarlijke en gevaarlijke bouwplaats. Toch wordt er ‘vrolijk’ en serieus lesgegeven. Ik zou het niet kunnen met 25 kindertjes op elkaar gepropt onder een zeiltje met naast, boven en achter je nog 3 schreeuwende collega’s, want dat kunnen ze, en papagaaiende kindertjes.  En dan ben ik nog een beetje doof en heb mijn hoorapparaat expres niet in. Petje af voor leraren en leerlingen.

Op zich gaat het wel goed met de school. De aardbeving hebben ze schijnbaar goed doorstaan. Met behulp van een Nepalese NGO zijn er trainingen voor de leraren geweest. Deze zijn vervolgens uitgebreid met de leerlingen aan de slag gegaan met gesprekken en allerlei ontspannende activiteiten (sport, tekenen). Ik heb een medewerker van deze NGO gesproken en zij was vol lof over de inzet: “Ik kom hier graag, voel me erg welkom in tegenstelling tot andere scholen waar ze mij compleet negeren. En de leraren doen het vaak beter dan mijn trainers.”… Zó.

De leraren, jong en leergierig doen hun uiterste best om goed en minder op Nepali stijl geschoeid onderwijs te geven. Maar de middelen zijn beperkt. In veel lokalen zijn er geen echte schoolborden.  Een stukje zwart geschilderd hardboard waarbij je de tranen in de ogen schieten. Ze hebben een paar white boards aangeschaft (het is er al stoffig genoeg)  maar het geld voor meer is er niet… aanschaf een paar honderd euro, doen lijkt me. De laptops die we in de loop van de tijd hebben mee gesjouwd (9) worden zeer goed gebruikt door leraren en leerlingen door inzet van de nieuwe computer leraar. Maar ze hebben geen internet en blijven verstoken van…. tsja wat brengt internet ons allemaal… dus een dringende vraag naar Wmax, een internet ontvanger… doen? Het kost zo’n 350 euro.

En boeken, kranten, magazines etc. In Nepal zijn lange tijd tekstboeken de enige bron van informatie geweest en op vele plaatsen nog steeds. En ze zijn soms\vaak verdomd slecht. Meer boeken in de door ons gesponsorde klasbibliotheekjes zou kunnen helpen om de leerlingen wat meer aan het lezen te krijgen en hun gezichtsveld groter te maken dan hun dorp. Doen? En zo nog wel een paar dingetjes meer.

De training en andere adviezen werden hogelijk gewaardeerd en op de afscheidsceremonie hebben ze me de titel gegeven van Honorable Principal…!  Hehe eindelijk een titel.

Greenhouse

Ik ben met Bishnu naar 2 boeren geweest om hun greenhouse te bekijken. De school heeft een groot stuk grond aangeschaft (door de Waterdragers betaald) waar deels goed groeiende perenbomen op staan die de school op termijn van 4-5 jaren financieel onafhankelijker moeten maken. Op een ander deel worden groente geteeld en de opbrengst daarvan zou aanzienlijk omhoog kunnen gaan door de inzet van plastic kassen. Dat zag er veelbelovend uit. Met zo’n 2.000 euro kunnen ze een grote kas neerzetten met goede kwaliteit plastic, net en bamboe en een klein kweekkastje ernaast. Het gaat om een lening met een voor Nepalese begrippen lage rente… want juist geven maakt afhankelijk toch! Als dat goed gaat lopen, kunnen ze straks hun noodzakelijk materiaal zelf aanschaffen.

Met dit verslag sluit ik ruim een inspannende maar zeer interessante week Nalang af en trek verder naar Salang. In het bijzonder naar Kamalabari onder andere voor de opening van het nieuw gebouwd gemeenschapshuis… misschien wel een leuk feestje… tot dan!

Walter

Geplaatst in Blog, Nieuws.

3 reacties

  1. Pingback: Update over onze projecten | Stichting Nepal geeft!

  2. mooi werk Walter, prachtig om te zien hoe de Nepalezen zich inzetten voor herstel van de schade na de aardbeving, en het onderwijs onder moeilijke omstandigheden doorgaat. Wat een spirit, petje af voor jullie project. Ik blijf jullie steunen

  3. Proficiat voor jullie prachtig werk, met zo weinig middelen. Blijf erin geloven.

    Ik blijf jullie steunen op mijn manier.

    Doe zo voort.

    Hartelijke en vriendelijke groeten

    Hilde Schutyser

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.