Werkzaamheden en ervaringen van Walter

Werkzaamheden van Walter als vrijwilliger in de periode van september 2012 tot en met mei 2013

Leraar aan de basisschool

Ik ben begonnen als leraar Engels aan een kleine basisschool in Salang. Op die school zaten zo’n 40 leerlingen verdeeld over 5 klassen en er werkten twee leraren onder leiding van een principal. In Nepal krijgen kindertjes van vier – vijf jaar al Engelse les, wat aangeeft hoe belangrijk dit voor de Nepalezen is. Maar het niveau van leraren is bedroevend laag en dus ook dat van de leerlingen. Of ik daaraan iets kon doen? Met handen en voeten, want hoe leg je aan een vijf jarig kind bijvoorbeeld de verleden tijd uit als je geen Nepalees spreekt, met veel gehannes, gezang en allerlei andere technieken slaagde ik erin de kinderen ietsje meer Engels bij te brengen en vooral samen een leuke tijd te hebben. Nog nooit met zoveel plezier lesgegeven.

Financiële acties

Een ‘anti-moesson’ muur

Op de basisschool waar ik begon werd ik meteen geconfronteerd met de schadelijke werking van de moessonregens. Die dreigde de speelplaats weg te spoelen. We organiseerden een actie ter ondersteuning van de bouw van een verstevigende muur en hekwerk.

Nieuwe schooluniformen/schrijfmateriaal/white boards

De kleren van de kinderen waren tot op de draad versleten en we lieten de kleermaker komen. Wat zagen zij er mooi en blij uit. Nieuw schrijfmateriaal, schriften en boeken werden aangeschaft, de zeer stoffige black boards werden white boards.

Een nieuwe school voor de leerlingen van Jharlanditar

Er kwam een verzoek van de bewoners van een klein gehucht diep verborgen beneden in een rivierdal voor een nieuwe school voor hun 24 kinderen. We zijn gaan kijken en zagen dat de leerlingen daar les kregen in kamertjes waarvoor varkenshokjes een juiste benaming is. We hebben overlegd met de dorpsbewoners en zijn daarna een sponsoractie begonnen. Heel snel meldden zich twee donoren die bereid waren de € 6.000,- te schenken. Binnen 3 maanden was er een keurig nieuw schooltje.

Leraren trainer en coach aan de Nalang Model Academy (NMA)

Toch groeide het besef dat het beter zou zijn als ik gericht bezig zou kunnen zijn met het trainen van leraren, want de didactische vorming en uitvoering van de leraren in Nepal heeft het niveau van het leren spreken van een papegaai; de parrot methode. Ergens halverwege ons verblijf kwam ik in contact met Bishnu Regmi, de initiatiefnemer van de Nalang Model Academy. Deze school van Kindergarten tot en met klas acht met zo’n 220 leerlingen en 12 leraren (stand van 2013) is vijf jaar geleden door de dorpsbewoners zelf opgezet uit onvrede met het slechte overheidsonderwijs en de veel te dure privé scholen.

Zij worden daarbij ondersteund door de Nederlandse stichting ‘De Waterdragers’ die voor langere tijd de lerarensalarissen betaalt totdat zij zelf over voldoende middelen beschikken om zelfstandig te kunnen functioneren. Zij hebben daartoe een grote perenboomgaard opgezet die over een jaar of zeven voldoende gelden zal opbrengen om daaruit de salarissen te kunnen betalen (een uniek project).

De Stichting Waterdragers heeft toen actie gevoerd onder de titel “Adopteer een Peer” met als resultaat dat het land kon worden aangekocht. Er zijn daarna in totaal zo’n 1000 perenbomen geplant. Totdat de peren genoeg vruchten afwerpen zal de school de komende jaren zal dus nog veel financiële ondersteuning nodig hebben.

Andere didactiek

Zij willen het graag anders en beter doen maar zij hebben geen kennis en ervaring met andere didactische methoden. De leraren zijn opgegroeid en opgeleid in de ‘papegaaienmethode’: voorzeggen, nadoen, eindeloos repeteren, niet nadenken, alleen het bord en het krijtje,de leraar weet alles, de student niets.

En dus kwam de vraag ‘of ik hen wilde helpen’ en dat wilde ik wel al te graag.. Zodoende ben ik daar begonnen met observeren van de leraren, analyseren van hun werkwijzen, aandragen van andere leermethoden, door de zelfwerkzaamheid te stimuleren, onderwijs geven vanuit hun eigen omgeving. Dit in de vorm van individuele begeleiding als ook het organiseren van trainingsdagen. Zij waren erg enthousiast en het begin was gemaakt.

Afgelopen maart 2014 ben ik terug geweest op deze school en heb er weer enkele trainingen gegeven en ben met individuele leraren aan de slag gegaan. De leraren Engels heb ik wegwijs gemaakt in de Genki methode; een geweldige methode volledig opgezet om het Engels spelender- en ‘zingenderwijs’ aan te leren.

Financiële ondersteuning van NMA

We hebben financieel bijgedragen aan de verdere ontwikkeling van de school in de vorm van aanschaf van leer- en leesboeken. Daarmee wordt vanuit de klasbibliotheekjes in de klassen gewerkt. Dat heeft zo goed gewerkt dat de school en de enthousiaste studenten meer boeken willen.

Er iseen boekenfonds door ons opgericht om Dalit kinderen (de onaanraakbaren, de laagste kaste) gratis boeken en leermiddelen te verstrekken. De positie van de Dalits en hun kinderen is nog altijd zeer ondergeschikt. De school wil graag ook deze kinderen goed onderwijs aanbieden. Omdat voor de Dalit ouders de aanschaf van boeken en schrijfmateriaal een (te) hoge kostenpost is waardoor zij hun kinderen niet naar school sturen, garanderen wij elk jaar gratis boeken voor die kinderen (kosten per jaar rond de 500 euro) Dit jaar betekende dat 45 meer Dalit kinderen.

We hebben acht goede tweede hands laptops van hieruit naar de school gebracht zodat ze samen met hun eigen vijf computers een echt computerlokaal konden inrichten. Daar zijn de computerleraar en de leerlingen erg blij mee. Vraag de kinderen waarom ze de school zo goed vinden en bijna iedereen antwoordt als eerste: ‘computers’. Kosten: geen, alleen wat moeite om ze te verzamelen en met deze of gene mee te geven als zij naar Nepal gingen. Hier gaan we zeker mee door, want er zijn er nog niet genoeg en de laptops slijten natuurlijk ook.

We hebben geld gedoneerd, voor de uitbreiding van de middelen van het natuur- en scheikunde lokaal. Een heel blije natuurkunde leraar leverde dat op.

We hebben geld verstrekt voor het diverse andere zaken zoals opnieuw opschilderen van de lokalen, het aanbrengen van een omheining, nieuwe deuren (er waren lokalen zonder deuren). De school ziet er een stukje beter uit.

De school moet worden uitgebreid. Dit jaar zijn er al 255 leerlingen (een groei van 40 leerlingen in een jaar). Dus willen ze uitbreiden met drie nieuwe lokalen.

Lees hier meer over het lopende project.

Magar Cultural festival in Kamalabahri    

We stimuleerden het opzetten van het eerste Cultural Magar Festival waar de Magar bevolking van Salang alsook andere groepen uit het gebied uiting gaven van muziek, dans en poëzie. In het gebied zijn meerdere groepen actief met muziek, dans en opvallend ook poëzie. Wij hebben actieve mensen aangemoedigd om deze groepen de gelegenheid te geven hun vaardigheden in een festival te laten zien. Daar is het eerste Cultural Festival uit voortgekomen. Dat was een geslaagd evenement. Het tweede festival, gehouden in januari 2014 was nog groter en zeer inspirerend. En ze gaan ermee door, alleen in een wat mindere vorm want het 2e festivals was te groots en zij leden daarbij een klein financieel verlies.